تغذیه

ویتامین چیست؟

ویتامین ها، را به دو گروه کلی محلول در آب و محلول در چربی تقسیم می کنند. بدن ما به مقدار کمی ویتامین نیاز دارد؛ اما کمبود آنها رشد و عملکرد مناسب دستگاه های بدنمان را با مشکل رو به رو می کند. گاهی مواقع نیز به علت کمبود ویتامین، بیمار می شویم. ویتامین ها و مواد معدنی اگرچه در تمام سلول های بدن وجو دارند، اما درصد کمی از وزن بدن را تشکیل می دهند. vitamin از کلمه یونانی ویتا به معنی زندگی آمده است.

دسته بندی ویتامین

ویتامین های به طرق مختلفی دسته بندی می شوند اما در روش سنتی، ویتامین ها را به دو گروه کلّی محلول در آب و محلول در چربی تقسیم می کنند. ويتامين C (اسيد اسکوربيک)، B1(تيامين)، B2(ريبوفلاوين)، B3(نياسين)، B6( پيريدوکسين)، B12(سيانوکوبالامين)، اسيد فوليک، بيوتين و پانتوتنيک اسيد از ویتامین های محلول در آب اند. این ویتامین ها در بدن ما ذخیره نمی شوند و مقدار اضافی آنها از طریق ادرار دفع می شود. ویتامین C در سلامت پوست و لثه نقش مهمی دارد. ویتامین های گروه B در پیشگیری از کم خونی و ریزش مو نقش دارند.

ویتامین های A,D,E,K از ویتامین های محلول در چربی اند. ویتامین A در سلامت چشم و بینایی ما به ویژه در نورِ کم نقش دارد. می توانید با خوردن هویج و گوجه فرنگی ویتامین A مورد نیاز بدنتان را تأمین کنید. این خوراکی ها ویتامین A ندارند؛ اما ماده ای دارند که در بدن به ویتامین A تبدیل می شود. اگر ویتامین D در بدن شما به اندازه کافی نباشد، اسخوان هایتان به اندازه کافی کلسیم جذب نمی کنند و نرم می مانند و حتی شاید تغییر شکل نیز بدهند. این وضع به ویژه در دوره رشد اهمیت زیادی دارد. گر چه بدن ما می تواند این ویتامین را با استفاده از آفتاب بسازد؛ اما امروزه کمبود ویتامین D مشکلات رایج در سلامت مردم است.

تعریف ویتامین چیست؟

ویتامین ها و مواد معدنی اگر چه در تمام سلول های بدن وجود دارند، اما درصد کمی از وزن را تشکل می دهند. بدین ترتیب در مقایسه با آب، کربوهیدرات ها، لیپید ها و پروتئین ها، ویتامین ها و مواد معدنی تحت عنوان ریز مغذی ها تقسیم بندی می شوند.

پس ویتامین ها گروهی از مواد آلی هستند که به مقادیر جزئی برای فرایند های متابولیکی بدن ضروری می باشند. تقریبا همیشه باید از طریق غذا به بدن برسند. هنگامی که دانشمندان برای اولین بار ویتامین ها را کشف کردند، به خاطر ساختمان شیمایی، منابع غذایی و عملکردشان، تصور میشد پروتئین های حیاتی هستند، لذا نام آمین های حیاتی (Vital amines) و بعد ویتامین ها (Vitamines) را به آنها اطلاق کردند.

ویتامین ها در تمام مواد غذایی، به استثنای آنها که تصفیه شده اند، وجود دارند. در بدن بسته به اعمال اختصاصی شان به مقادیر مختلفی موجودند.

مقدار مصرف ویتامین‌ ها

مصرف زیاد بعضی از گروه ویتامین های می تواند عوارض نامطلوبی به جای بگذارد و سلامتی شما را به خطر بیاندازد. اما همانطور که قبل تر اشاره شد یکسری از ویتامین ها محلول در آب هستند و خیلی سریع جذب و حل می شوند. در صورتی که مقدار این ویتامین ها بیشتر از نیاز بدن باشد از راه ادرار دفع می شود. بنابر این مصرف زیاد ویتامین C و مجموعهٔ ویتامین های B شامل پیریدوکسین(B6)، تیامین (B1)، ریبوفلاوین (B2)، نیاسین (اسید نیکوتینیک)، اسید پانتوتنیک، بیوتین، اسید فولیک (فولاسین یا فولات که شکل فعال آن در بدن است) و کوبالامین (B12)، که از انواع محلول در آب هستند مشکلی ایجاد نمی کنند.

اما ویتامین A، ویتامین D، ویتامین E و ویتامین K که از نوع ویتامین های محلول در چربی هستند نباید زیاد مصرف شوند و بهتر است که تجویز پزشک مصرف گردد و همچنین برای جذب بهتر، خوب است که با غذاهای چرب مصرف شود.

بهترین زمان برای مصرف ویتامین‌ ها

ویتامین ها برای اینکه بتوانند بیشترین اثر بخشی را داشته باشند بهتر است در زمان های مشخصی مصرف شوند.

قرص آهن: از مصرف همزمان با شیر و لبنیات و همچنین قرص کلسیم خودداری کنید.

قرص کلسیم: برای جذب بهتر قرص کلسیم بهتر است آن را در شب و هنگام خوابیدن مصرف نمایید.

ویتامین C: ترجیحا ویتامین C را هنگام خواب میل نمایید چون ماده محرکی در آن است که موجب بی خوابی می شود. چون ویتامین سی، محلول در چربی است به سرعت از طریق کلیه ها دفع می شود پس بهتر است در بیش از یک وعده در روز مصرف شود تا تاثیر بیشتری داشته باشد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا